มดตะนอยตะแคงตีนเดิน

น้องชาย   "พี่ๆๆ ไม่รับโทรศัพท์หรือ โทรศัพท์ดังนานแล้ว"  ในใจคิดว่าอะไรนี่เสียงโทรศัพท์เราไม่ได้ยินหรอ
"ง่ะ...พ่อโทรมาหา   ตัดสายแล้วโทรกลับ"
ก่อนโทร หันไปคุยกะน้องว่า 
มดตะนอยฯ   "วันนี้โทรหาแม่ยัง" 
 น้องชาย    "ยังเลย"

งั้นโทรหาแม่เลยแล้วกัน
พ่อ                   "ทำไม..ไม่โทรหาแม่ล่ะ แม่รอให้ลูกๆโทรมาหาแต่เช้าแล้ว"
รู้สึกผิดมากๆ ที่ยังไม่โทร และที่ปล่อยให้แม่รอ - -*
มดตะนอยฯ     "ก็จะโทรอยู่  เพิ่งตื่นนอน(15.00น.) ก็จะไม่สบายนะ  มึนหัว"
มดตะนอยฯ     "ไหนๆพ่อขอคุยกะแม่หน่อยดิ"
มดตะนอยฯ     "ฮัลโหล แม่หรอ  สุขสันต์วันแม่ "  อิอิ  แอบยิ้ม +เขินๆ
แม่งอนหรือเปล่าว้า  เห็นเงียบไปหลายวินาทีเลย
แม่                 "เดี๋ยวแปบนะลูก มีคนมาซื้อของแปบ"      น้ำเสียงไม่ได้งอนนี่หนา  โธ่กะซึ่งกับแม่เสียหน่อยหมดฟิวล์
...
มดตะนอยฯ     "ขายดีเปล่าแม่"
แม่                 "ก็เรื่อยๆ"
มดตะนอยฯ     "แม่ที่ราชบุรีฝนตกไหม"
แม่                 "ร้อนตับจะแตกแล้ว อยากให้ไปตกๆมามั้ง"
แม่                 "แล้วขึ้นมาวันไหนนะ"
มดตะนอยฯ     "16-17 มั้ง ไปรับด้วย"
มดตะนอยฯ     "ยายเป็นไงมั้งนะ วันนี้ไปหายายเปล่านะ"
แม่                 "เอ๋อ..ไปดิ ไปนอนด้วยเลย  น้าไปขายของนะ"
มดตะนอยฯ     "ดีแล้ว ยายจะได้มีคนนอนด้วย"
มดตะนอยฯ     "บอกยายด้วยเดี๋ยวไปหา นอนด้วย"
มดตะนอยฯ    "แม่คุยกะน้องเปล่านะ"
แม่                 "แล้วน้องทำอะไร"
มดตะนอยฯ    "เอ่อ....  มันเล่นเกมส์นะที่ห้องนะ  แม่ "
มดตะนอยฯ    "อ้าววววน้องคุยกะแม่"
                                           .............
ได้คุยกะ10นาทีได้  แต่เจ้าน้องชายคุยเกือบครึ่งชม. - -*
แต่ก็รับรู้  ถึงความรักของแม่

 น้องชาย      "คุยกะแม่อีกไหม"
มดตะนอยฯ   "คุย"
มดตะนอยฯ   "แม่ ไม่มีอะไรแล้ว แค่นี่นะแม่"
มดตะนอยฯ   " แม่   คิดถึงน่ะะะะ     รักแม่ด้วย"
แม่               "แม่ก็รักลูกเช่นกัน"

 

ปล1.ไม่ได้บอกรักมานานมากๆๆคงเกิน10ปีแล้ว จากเด็กๆ

ปล2.ประโยคสุดท้าย เท่านั้นที่บอกคุยกะแม่วันนี้

นอนอมยิ้มและมีความสุด ทั้งคืน